Ja jong, zometene is ’t ier weer een spookstad in de stroate. Overal stoan sleur-uttn met skone gedienties en campers buutn. De oldn goan ’t eerste weg. Wacht eem, ik beduule op vekansie eur. Ze kunn et zich veur de bouwvak mooi uutzuukn. De campings bin nog niet bomvol grut en tieners, daj edwungn wurn umme late noar bèdde te goan. Oorn en zien vergiet oe aj ‘s middags eem oe oogn van de binnkante willn bekiekn. G’oorapparaatn welkom, die kuj uut zettn.
De achterblievers em overal de sleutels van. Ze sjouwn nonsjelant as cipiers overal bi’j langes, umme de post bi’j de veurdeure weg te graain en de plantn te verzoepm. Z’em de zonneklep en de teenslippers an, umme toch een bietien vekansie gevuul te kriegn. Soms ej ’t geluk daj een untien magn verzurgn. Ene die as vuul oardiger teegn oe is as oe eign ond en zien kop bi’j oe op skoot legt. Maar ja, ons untien ef een paar joar een slecht leemm ad, veurdet wi’j zo stom waarn um em mee te neemm. Want, ik kan oe wel verteln, as et bi’j ons niet lukt, dan kump ie narns meer an de bak en stiet em et stik-ok te wachtn.
Ik zeg teegn die ond van mien: ‘Jongien, muj’s luustren….’ maar ja, et besien snapt d’r geen ene malle moer van en blef af en toe terugvaln op zien onverwarkte trauma’s. Zien veurige boas ef em ov eranseld en zonder voer, ongesjipt de stroate op eskupt. Net as sommige mensn die as zo veule op un falie ad em, det ze geenene meer vertrouwn en beskadigd deur ’t leemm mun goan! Sommigen compenseern, det wil zeggn, det ze met wat anders goed umme kunn goan en ie et dan niet ies markn det ze een tik ad em. Of nog em.
Now, zo is ’t ook met onze Timo en arns mut et d’r uut. Wi’j drukkn wel ies op et verkeerde knöppien, zonder te begriepm det bi’j em dan et alarm ofgiet. Zien enige menier umme de controle over zien angst te kriegn is,…in de verdedigink, vertaald noar; ‘in de anval.’ Ja ja, doar stoj van te kiekn, want det zol ie van mien Timo, met al zien ’vind ik leukies’ never nooit denkn. Det zo ene deurt ’t lint kan goan en bliksemsnel zien skarpe tandties in oe goedgelovige ‘and kan zettn, det ol ie niet veur mogelijk. Wi’j muttn alert bliem en de signaaln opvangn. Ja allo, niet allenig bi’j mien ond, maar ook in de buurte.
De spychopaat is deurgoans van een oog I.Q. Zo ene ef alles deur en zuukt de controle, zuukt zien niksvermoeddnde slachtoffers, zodet ie zelf op alle knöppies kan drukkn en oe wies kan maakn daj nog steeds noar ’t zelfde pregramma zittn te kiekn. Maar ja, een untien mut nooit de boas wurn en begriepm det die vrantwoording vuus te groot is veur ’n klein untien, det ef niet neudig.
Ie zoln denkn; ‘Ond, loat et dan goan, dan kuj onderuut zakkn en oe loatn aain.’ Wat een geluk det ie van saamt foeballn en bellebloas old en wel tot Karsmis kan snuffeln. Ei vind et best um een peusien allenig te weezn en kan et goed op oln. Nee, ik wil em niet kwiet eur, ik wol allenig maar det ie knuffeln ook leuk vond. Soams drei’jn we nog eem een rundtien en koomm Tommy met zien grote boas teegn. Doar loop ie niet zo maar um ene en mien Timo lut zich eem lekker knuffeln en aain deur die keerl. ‘Lief eh’ zeg ie. ‘Ja, echt wel’ zeg ik. Bi’j de veurdeure zeg ik zachies: ‘Verraoder’ Maar ja, ei is best wel lief. Zonder twiefel.
TUSS’NDEURTIEN