Stadscolumn Marinus Brouwer: “voorjaarsgeluiden”

Autolakschadespecialist Marinus Brouwer geeft in de Stadscolumn zijn kijk op Kampen, auto’s en het leven.

Voorjaarsgeluiden

Kampen. Bijna voorjaar. Het was heerlijk weer. Lekker ff in de tuin zitten, dacht ik. Ik had de dag tevoren lang en tot laat doorgewerkt aan een glascoating. Ik had geen zon gezien. Nu had ik ’s ochtends vroeg de administratie gedaan en ik zat net met een krantje en een kopje koffie buiten voor een broodnodige pauze. Het was heerlijk buiten. De vogeltjes zongen. De winde ruiste door de bomen in de omgeving. Zalig.

“Hum,….Hum,… Hummmmmmmmmmmmmmm…. Hummmmmmm.” Bij de achterbuurman klonk een brommend geluid. Eerst even een paar opstartgeluiden en ja hoor “Hummmmmmmmmmmmmm.” De bromtoon hield aan. Ik pakte mijn krantje en mijn koffie en besloot de geluiden te negeren. Op dat moment had een buurpersoon verderop net op dit tijdstip blijkbaar hetzelfde idee en deze viel bij met een iets afwijkend klinkende “hrrrrrummmmmmmmmmmmmm.”

En toen viel er nog een buurman of buurvrouw verderop ook bij. Nóg een brom er bij. Lekker dan. Nu het geluid driestemmig klonk, was het echt niet meer te negeren. Ik legde mijn krant opzij en keek vertwijfeld naar mijn kop koffie. Weg rust. Ik blikte naar de keuken. Naar mijn vrouw, die stond te rommelen in de keuken. Zo van hoor je het ook? Ik trok verstoord mijn wenkbrauw op. “Lekker bezig die buren!”, probeerde mijn wenkbrauw tegen mijn vrouw te zeggen. Begreep ze me? Jawel, ze had zowel het bromgeluid als mijn wenkbrauw overduidelijk wel gehoord, want ik kreeg een vette knipoog.

Ik zuchtte. De hint was overduidelijk. Nu weet ú nog niet waar dit over gaat. Ik zal het even uitleggen. Dit bromgeluid komt zo vlak voor of in het voorjaar ieder jaar weer terug. Mijn vrouw had me al een paar keer gevraagd de tegels aan de voorkant en de achterkant van het huis schoon te maken en ik had dat tot nu toe steeds uitgesteld. Maar nu, in mijn koffiepauze met dat driestemmig niet te ontkennen gebrom op de achtergrond en de knipoog van mijn vrouw bezweek ik voor de groepsdruk.

Einde koffiepauze. Ik slokte mijn koffie naar binnen, legde mijn krantje opzij, liep naar de schuur en pakte de hogedrukreiniger. Ik zeg u, het is gewoon een samenzwering.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*